Nad polem promptu siedzą dwa ustawienia i razem decydują o więcej niż większość słów, które wpisujesz. Jedno zmienia to, czym obraz jest. Drugie zmienia to, ile kosztuje. Ludzie zwykle nie ruszają żadnego, a potem dziwią się, czemu wynik trzeba przycinać.
Proporcje to kompozycja, nie przycinanie
Model nie renderuje kwadratu, żeby go potem obciąć. Komponuje pod kadr, o który poprosiłeś. Prompt w 16:9 dostaje linię horyzontu i przestrzeń po bokach; ten sam prompt w 9:16 dostaje temat ułożony pionowo, z powietrzem u góry i u dołu. Inne obrazy, te same słowa.
Dlatego przycinanie kwadratu do banera tak rzadko działa. Nie usuwasz pustki, usuwasz kompozycję, którą model celowo tam umieścił.
Wybierz proporcje na podstawie miejsca, w którym obraz zamieszka
| Miejsce docelowe | Proporcje | Uwaga |
|---|---|---|
| Nagłówek bloga, podgląd linku | 16:9 | Bezpiecznie przycina się do 1200x630 dla kart udostępniania |
| Feed na Instagramie | 1:1 lub 4:5 | 4:5 zajmuje więcej wysokości ekranu |
| Stories, Reels, TikTok | 9:16 | Trzymaj temat z dala od góry i dołu |
| Karta produktu | 1:1 | Większość platform i tak przycina wszystko do kwadratu |
| Obraz główny strony, szeroki baner | 21:9 | Tylko część modeli oferuje to natywnie |
| Druk, plakat | 2:3 lub 3:4 | Pasuje do standardowych formatów papieru |
Jeśli jeden obraz musi obsłużyć kilka z tych miejsc, wygeneruj go poziomo i wygeneruj jeszcze raz pionowo. Dwa rendery na tanim modelu kosztują mniej niż jeden render plus popołudnie przycinania, które nie działa.
Nie każdy model oferuje każdy kadr
Rozpiętość jest większa, niż mogłoby się wydawać. Nano Banana 2 i modele Wan udostępniają piętnaście proporcji, w tym skrajne jak 1:4 i 8:1 do banerów i pionowych pasków. GPT Image 2.5 oferuje dwanaście, łącznie z 21:9 i nietypowym 9:8. Nano Banana Pro i Nano Banana oferują jedenaście.
Na drugim końcu GPT Image 1.5 oferuje dokładnie trzy — kwadrat, 2:3 i 3:2 — bo tyle obsługuje model bazowy. To dobry model; nie jest tym, który wybierzesz do obrazu głównego w 21:9.
Katalog wylicza, co przyjmuje każdy silnik. Warto sprawdzić przed napisaniem długiego promptu, a nie po.
Opcja „auto"
Kilka modeli oferuje auto, pozwalając silnikowi wybrać na podstawie promptu. To rozsądna wartość domyślna do eksploracji i kiepska do produkcji, bo dwa uruchomienia tego samego promptu mogą wrócić w różnych kadrach. Jeśli obraz ma wypełnić konkretne miejsce, podaj proporcje wprost.
Rozdzielczość to decyzja budżetowa
To tam znikają kredyty. Ten sam model w 1K, 2K i 4K kosztuje 8, 12 i 20 kredytów na Nano Banana Pro; 6, 10 i 16 na GPT Image 2.5; 4, 8 i 12 na GPT Image 2. Na najwyższym poziomie nie kupujesz lepszego modelu. Kupujesz więcej pikseli od tego samego.
| Poziom | Z grubsza | Używaj, gdy |
|---|---|---|
| 1K | ~1024 px na dłuższym boku | Szkice, posty społecznościowe, miniatury, większość obrazów webowych |
| 2K | ~2048 px | Obrazy główne, wszystko, co będzie później kadrowane |
| 4K | ~4096 px | Druk, zdjęcia produktu z powiększaniem, wielki format |
Przeglądarka wyświetlająca kartę o szerokości 1200 pikseli nic nie zyskuje na źródle 4K. Plik jest cięższy, strona wolniejsza, a dodatkowy detal zostaje odrzucony po drodze do ekranu. Jeśli potrzebujesz mniejszego pliku z dużego renderu, zmiana rozmiaru i kompresja zrobią to lokalnie bez wydawania kredytów.
Czego rozdzielczość nie naprawi
Miękki albo zamulony wynik w 1K zwykle znaczy, że prompt był mglisty, a nie że modelowi zabrakło pikseli. Wyrenderowanie tego samego mglistego promptu w 4K daje większą wersję tego samego problemu za dwa i pół raza więcej.
Detalu, którego model nigdy nie miał, też nie da się odzyskać. Jeśli logo jest nieczytelne w 1K, bo model je zmyślał, 4K wyrenderuje nieczytelne logo ostrzej. Zamiast tego podaj je jako referencję przez obraz na obraz.
Rozsądny proces domyślny
Szkicuj w 1K, zawsze, na tanim modelu. Dwa kredyty za próbę oznaczają, że stać cię na sześć pomyłek, zanim znajdziesz kadr. Zwycięski kadr zamknij w rozdzielczości, której naprawdę wymaga miejsce docelowe. A jeśli ten sam obraz musi zadziałać w innym miejscu, puść go ponownie w drugich proporcjach zamiast przycinać.
Dla karty produktu znaczy to: szkice w 1K, żeby wybrać ujęcie, 2K na obraz główny, bo klienci powiększają, 1K na zdjęcia uzupełniające, bo wyświetlają się małe. Taka mieszanka zwykle kosztuje mniej niż połowę polityki „wszystko w 4K", a karta wygląda tak samo.
Kadry, pliki i formaty
Gdy obraz już istnieje, pozostałe decyzje dotyczą plików, a nie pikseli. Konwersja obsługuje zmianę formatu, gdy platforma wymaga JPEG albo PNG. Obrót naprawia orientację. Wszystko to działa w przeglądarce i nic nie kosztuje — warto o tym pamiętać, zanim wygenerujesz obraz od nowa, żeby naprawić coś, co nie jest problemem generowania.
Konkretnie o kartach udostępniania: 1200x630 to rozmiar, do którego przycinają wszystkie duże platformy. Generowanie w 16:9 i eksport do tego prostokąta to droga z najmniejszymi stratami.
Krótka lista kontrolna
Podaj proporcje, nie zostawiaj auto. Wybierz je z miejsca docelowego, a nie z przyzwyczajenia. Sprawdź, czy twój model oferuje te proporcje, zanim napiszesz prompt. Szkicuj w 1K. Kończ w rozmiarze, w jakim obraz naprawdę będzie oglądany. Problemy plikowe rozwiązuj narzędziami plikowymi.
Robienie tego konsekwentnie jest warte więcej niż jakikolwiek wybór modelu. Przestrzeń pracy trzyma oba ustawienia obok pola promptu, a strona planów pokazuje, co kupuje każdy poziom kredytów, gdy już wiesz, jakiej rozdzielczości potrzebujesz. Nasze rozbicie kredytów przelicza to model po modelu.
Jeden temat, dwa kadry
Praca kampanijna niemal zawsze wymaga tego samego obrazu w poziomie i w pionie. Pewny sposób, by mieć oba, to wyrenderować dwa razy zamiast raz przyciąć: zostaw identyczny prompt, model i referencje, zmień tylko proporcje i puść jeszcze raz. Model skomponuje na nowo pod każdy kadr, a obie wersje wyglądają celowo.
Przycięcie renderu 16:9 do 9:16 robi odwrotnie. Tracisz boki, którymi model komponował, i nie zyskujesz nic u góry ani u dołu — dlatego w przyciętych reklamach pionowych temat tak często jest wciśnięty w krawędź.
Karty udostępniania i prostokąt 1200x630
Gdy link zostaje wklejony do komunikatora albo feedu społecznościowego, podgląd powstaje z obrazu, który platformy przycinają w stronę mniej więcej 1200 na 630 pikseli. Wszystko dalekie od tych proporcji zostaje ucięte, zwykle w poprzek twojego tematu.
Renderowanie w 16:9 i eksport do tego prostokąta to ścieżka najmniej niszcząca. Trzymaj ważne detale z dala od zewnętrznych krawędzi, bo różne platformy ścinają różne ilości.
Druk potrzebuje realnych wymiarów, nie „4K"
Druk mierzy się w calach i punktach na cal, nie w poziomach. Przy 300 dpi strona A4 potrzebuje mniej więcej 2480 na 3508 pikseli — render 4K pokrywa to z zapasem, a 1K nie zbliża się nawet. Karta 5x7 potrzebuje około 1500 na 2100, z czym radzi sobie 2K.
Praktyczna zasada: pomnóż rozmiar wydruku w calach przez 300 i wybierz poziom, który to przekracza. Wszystko powyżej to miejsce na dysku, nie ostrość.
| Produkt | Piksele potrzebne przy 300 dpi | Poziom |
|---|---|---|
| Wizytówka | ~1050 x 600 | 1K |
| Karta 5x7 | ~1500 x 2100 | 2K |
| Strona A4 | ~2480 x 3508 | 4K |
| Plakat A3 | ~3508 x 4961 | 4K i model, który utrzymuje detal |